Δίκτυο Αλληλεγγύης Καλλιθέας

…κανένας μόνος του στην κρίση

Monthly Archives: Δεκέμβριος 2014

Εκδήλωση με αφορμή την απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού

2014_12_12_Romanos_Poster_web

Το Δίκτυο Αλληλεγγύης Καλλιθέας είχε προγραμματίσει εκδήλωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Νίκο Ρωμανό.

Μετά την νικηφόρα – χάρη στην αποφασιστική συμβολή του μεγάλου κινήματος αλληλεγγύης, ελληνικού και διεθνούς, και στην κινητοποίηση των πολιτών – έκβαση του αγώνα του Νίκου Ρωμανού, αγώνα για την αξιοπρέπεια και το δικαίωμα στην εκπαίδευση, η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί, δίνοντας βάρος στην απεργία πείνας σαν έσχατο μέσο αγώνα, αλλά και στην καθοριστική σημασία της Αλληλεγγύης και της ενεργοποίησης της κοινωνίας.

Η εκδήλωση θα γίνει την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου, στις 6.30μμ, στην αίθουσα της 1ης Δημοτικής Κοινότητας – Πλάτωνος 24 στην Καλλιθέα.

Θα προβληθεί η ταινία Hunger (Πείνα) του Steve McQueen με θέμα την απεργία πείνας του Ιρλανδού αγωνιστή Μπόμπυ Σάντς και των συντρόφων του, την εποχή της Μάργκαρετ Θάτσερ.

Θα ακολουθήσει συζήτηση.

Συμμετέχουν οι:

Θανάσης Καραμπέλης, γιατρός (στήριξε απεργούς πείνας στην απεργία της «Υπατίας»).
Ράνια Αστρινάκη, καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Advertisements

Δύο χρόνια Δίκτυο Αλληλεγγύης Καλλιθέας – Κυριακή 7 Δεκεμβρίου

2014_12_07_Poster

Το 2012 η ανθρωπιστική κρίση χτυπούσε κόκκινο. Κάθε μέρα κι άλλα κλειστά μαγαζιά, αυτοκτονίες, υποσιτιζόμενοι μαθητές, άνθρωποι που έψαχναν στα σκουπίδια.

Παράλληλα, μέσα στο 2012 γεννήθηκαν ελπίδες. Για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες στην ελληνική κοινωνία. Ελπίδες για Ανατροπή της υφιστάμενης κατάστασης, ελπίδες για μια άλλη ζωή, ζωή με αξιοπρέπεια. Δεν πραγματοποιήθηκαν, αλλά από τότε τίποτα πια δεν είναι το ίδιο.

Και μέσα σ’ αυτή την κατάσταση γεννήθηκε το πρόσταγμα: Κανένας μόνος του στην κρίση. Στην κρίση απαντάμε με Αλληλεγγύη. Αλληλεγγύη, Αντίσταση, Αυτοοργάνωση. Κι άρχισαν σαν μανιτάρια να ξεπετιούνται κινήματα και δομές Αλληλεγγύης. Τότε δημιουργήθηκαν οι περισσότερες από τις δομές που υπάρχουν σήμερα. Κάποιες πάτησαν σε προϋπάρχοντα σχήματα, άλλα ήρθαν σαν συνέχεια των πλατειών και του Κινήματος ενάντια στα Χαράτσια, κάποιες στήθηκαν από το μηδέν.

Τότε ήταν που καμιά ντουζίνα άνθρωποι άρχισαν να συναντιούνται στον χώρο της Δημοτικής Κίνησης Πολιτών Καλλιθέας, στην Αριστείδου, και να συζητάνε τρόπους και περιεχόμενο για να συγκροτήσουν αυτό που στο τέλος μορφοποιήθηκε σαν Δίκτυο Αλληλεγγύης Καλλιθέας.

Άγνωστοι οι πιο πολλοί/ές μεταξύ μας, διαφορετικές καταβολές και εμπειρίες. Διαφορετικές και οι απόψεις, κοινή η αποφασιστικότητα.

Πολλά τα ερωτήματα. Πού ξεχωρίζει η Αλληλεγγύη από την Φιλανθρωπία; Τι μπορούμε να κάνουμε και με ποιους; Να δίνουμε τρόφιμα; Σε ποιους; Πού θα τα βρίσκουμε; Και τι άλλο να κάνουμε; Τράπεζα χρόνου; Νομική και φορολογική υποστήριξη / ενημέρωση; Τηλεφωνική γραμμή υποστήριξης; Ενισχυτική διδασκαλία για μαθητές; Συμπαράσταση σ’ αυτούς που τους κόβουν το ρεύμα ή τους παίρνουν τα σπίτια; Αργότερα προέκυψε και το Χωρίς Μεσάζοντες.

Και ξεκινήσαμε σιγά σιγά. Με μια γιορτή γνωριμίας σε κλειστό δημοτικό χώρο, με Χαριστικό Ανταλλακτικό Παζάρι Βιβλίων και Παιχνιδιών στην πλατεία Κύπρου στην συνέχεια. Και την πρώτη μας διανομή τροφίμων τα Χριστούγεννα του ’12. Και μετά άρχισαν οι (δειλές στην αρχή) εξορμήσεις μας στα σούπερ μάρκετ. Και τα Χωρίς Μεσάζοντες. Και βρεθήκαμε κι αλλού. Δίπλα στην γυναίκα που ζούσε χωρίς ρεύμα στο Π. Φάληρο. Και στην Κατερίνα από την Γεωργία. Αλλά και δίπλα στους εργαζόμενους της ΕΡΤ, με προκήρυξη και συμμετοχή στην συλλογική κουζίνα. Και, πιο πρόσφατα, μαγειρέψαμε για τις αγωνιζόμενες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών. Βρεθήκαμε, μόνοι εμείς δυστυχώς, δίπλα στο ΠΕΝ. Και σε ξενώνα μεταναστών και προσφύγων. Μαζέψαμε ρούχα και τρόφιμα για το στρατόπεδο προσφύγων στο Λαύριο. Και για το μαρτυρικό Κομπάνι. Στήσαμε το τραπεζάκι μας στο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ και στο Resistance Festival. Μοιράσαμε ρούχα και κάναμε εκδήλωση στις Τζιτζιφιές, εκεί που η Αριστερά (γενικώς και ειδικώς) είχε χρόνια να πατήσει. Συζητήσαμε, στο βιβλιοπωλείο της Άννας, για την εμπειρία της Αλληλεγγύης στην Αθήνα της Κατοχής με αφορμή το βιβλίο του Μενέλαου Χαραλαμπίδη. Και άλλα που τώρα μπορεί να μας διαφεύγουν.

Δεν συνέχισαν όλοι το ταξίδι μαζί μας. Κάποιοι ίσως απογοητεύτηκαν, κουράστηκαν. Για τον Γιάννη τον Γιαννακίδη, τον «κουμπάρο» μας, τελείωσε το ταξίδι της ζωής πρόωρα, στάθηκε μαζί μας μέχρι το τέλος.

Αποφασίσαμε λοιπόν να μαζευτούμε την Κυριακή στις 7 του Δεκέμβρη, να μιλήσουμε για όλα τα παραπάνω. Και να γιορτάσουμε. Με αντίστοιχες δομές και συλλογικότητες της Καλλιθέας και της ευρύτερης γειτονιάς μας. Με τους ανθρώπους δίπλα στους οποίους στεκόμαστε τα δύο αυτά χρόνια. Με τους πολίτες της Καλλιθέας και τους φίλους μας από άλλες περιοχές.